vrijdag 25 januari 2013

pergamano

Yeeeh, het is me gelukt.
Ik ben al jaren een liefhebber van de mooie kunst van pergamano. Door diverse omstandigheden ging ik er echter steeds minder aan doen, De spullen bleven in de kast, maar wel kwam iedere maand het magazine binnen en zag ik de mooie voorbeelden van pergamano. En steeds dacht ik, yep, nu ga ik beginnen. Maar helaas, altijd kwam er iets tussen.

Ik heb een lieve vriendin die heel creatief bezig is, verhalen en gedichten, schilderijen en tekeningen. En steeds als ik met haar praat dan krijg ik inspiratie en zin om met mijn hobby te beginnen.
En nu ineens.......yeeeeh, ik heb iets gemaakt en het blijft hier niet bij. Ik ga weer met mijn pergamano beginnen.

Dus 2 weken geleden heb ik mijn spullen gepakt en me aan tafel geinstalleerd. Tegen Kiddy (de kater) gezegd dat hij absoluut niet over mijn spullen mocht lopen of erop gaan liggen. Waar hij zich uiteraard maar heel eventjes aan hield (maar dat mocht de pret niet drukken).
Aan Tjebbe duidelijk gemaakt dat ik nu geen tijd had om hem uit te laten, dat hij maar alleen moet gaan en ook zelf zijn eten maar moet pakken. Maar ook Tjebbe hield zich hier niet aan. Hij nestelde zich heerlijk op mijn stoel en viel met een diepe zucht in slaap (tussendoor hem toch maar even eten gegeven en uitgelaten).

En zo ben ik begonnen
eerst het voorbeeld overtekenen met witte potlood en daarna ciseleren ( aan de achterkant met een speciale pen wrijven tot de voorkant mooi wit is)

Van enkele bloemen de achterkant dorseren ( met een speciaal waskrijtje streken trekken en met olie uitwrijven, komt er een mooi kleurtje)
Hierna perforeren (dit is met een speciale pen gaatjes maken voor versiering of om later het werkstuk uit te knippen)

Na ruim twee weken ( want ik moet ook naar mijn werk, en mijn huis poetsen, boodschappen doen enz.)overtrekken, ciseleren, dorseren, perforeren en uitknippen
is dit het eindresultaat
En nu op naar het volgende project!