vrijdag 25 januari 2013

pergamano

Yeeeh, het is me gelukt.
Ik ben al jaren een liefhebber van de mooie kunst van pergamano. Door diverse omstandigheden ging ik er echter steeds minder aan doen, De spullen bleven in de kast, maar wel kwam iedere maand het magazine binnen en zag ik de mooie voorbeelden van pergamano. En steeds dacht ik, yep, nu ga ik beginnen. Maar helaas, altijd kwam er iets tussen.

Ik heb een lieve vriendin die heel creatief bezig is, verhalen en gedichten, schilderijen en tekeningen. En steeds als ik met haar praat dan krijg ik inspiratie en zin om met mijn hobby te beginnen.
En nu ineens.......yeeeeh, ik heb iets gemaakt en het blijft hier niet bij. Ik ga weer met mijn pergamano beginnen.

Dus 2 weken geleden heb ik mijn spullen gepakt en me aan tafel geinstalleerd. Tegen Kiddy (de kater) gezegd dat hij absoluut niet over mijn spullen mocht lopen of erop gaan liggen. Waar hij zich uiteraard maar heel eventjes aan hield (maar dat mocht de pret niet drukken).
Aan Tjebbe duidelijk gemaakt dat ik nu geen tijd had om hem uit te laten, dat hij maar alleen moet gaan en ook zelf zijn eten maar moet pakken. Maar ook Tjebbe hield zich hier niet aan. Hij nestelde zich heerlijk op mijn stoel en viel met een diepe zucht in slaap (tussendoor hem toch maar even eten gegeven en uitgelaten).

En zo ben ik begonnen
eerst het voorbeeld overtekenen met witte potlood en daarna ciseleren ( aan de achterkant met een speciale pen wrijven tot de voorkant mooi wit is)

Van enkele bloemen de achterkant dorseren ( met een speciaal waskrijtje streken trekken en met olie uitwrijven, komt er een mooi kleurtje)
Hierna perforeren (dit is met een speciale pen gaatjes maken voor versiering of om later het werkstuk uit te knippen)

Na ruim twee weken ( want ik moet ook naar mijn werk, en mijn huis poetsen, boodschappen doen enz.)overtrekken, ciseleren, dorseren, perforeren en uitknippen
is dit het eindresultaat
En nu op naar het volgende project!

zondag 20 januari 2013

gouw ouwe


Nu het zo lang blijft sneeuwen en vriezen heb ik even een paar gouwe ouwe foto's tevoorschijn gehaald.
In 2003 was in Eindhoven het ijssculptuur festival en met mijn gezinnetje heb ik de koude getrotseerd om de mooie ijsbeelden te bekijken.

De beelden gaven sprookjes weer onder het motto : er was eens....

  Er was eens....

Helaas weet ik van sommige beelden niet meer wat het sprookje voorstelde, maar prachtig was het wel, zoals deze kikker met de kroon
En de spin in het webIk herken nog wel de kleine zeemeermin
Rapunzelen de Schone Slaapster

deze weet ik niet meer, maar ach, als je zoiets hebt gezien, dan maakt het ook niet meer uit wat voor sprookje het was.
De laatste keer dat het gehouden werd was in Roermond, maar was voor ons niet haalbaar. Dus geniet ik nog maar eens van de foto's.

woensdag 16 januari 2013

sneeuw



Sneeuwvlokken zijn uit de lucht gevallen en bedekken Nederland met hun witte jasjes.
Maagdelijk wit straalt op mijn balkon, met een vleugje donkere, verwelkte planten




Sneeuw zover het oog reikt, in de verte de donkerte van een schoongemaakte straat, waarop een enkele auto rijdt


Een vogeltje op de schutting kijkt waar nog voedsel ligt, ik heb het vogelrestaurant al geopend en volop zaad, mezebollen en brood geserveerd


Aan de voorkant van het huis is het maagdelijke sneeuw al betreden door krantenjongens en de auto van de buren, een enkel spoortje van vogels en de pootafdrukken van een hondje

Vanuit mijn raam kijk ik neer op mijn besneeuwde busje, die boos is omdat hij voor de deur van een grote garage staat en toch de nachten moet doorbrengen op straat

Nog even, busje, en dan is de sneeuw weer weg, zingen de vogeltjes weer en kunnen we ons koesteren in de warmte van de zon
Helaas duurt dat nog zeker 3 maanden!!!!!

zondag 13 januari 2013

2013

Het is inmiddels al weer ruim twee weken 2013.
Iedereen is aan het bijkomen van het vele eten en drinken tijdens de feestdagen (en ook van de vele pondjes die ze zijn aangekomen), ze prijzen zich gelukkig dat het afgestoken vuurwerk het huis niet in brand heeft gezet of dat er handen, ogen en oren zijn beschadigd.
Huisdieren hebben de weggepikte chocolade tijdens sinterklaas en kerstmis overleeft en hoeven het geknal van het vuurwerk niet meer aan te horen.
Goede voornemens zijn aangegaan en na deze 2 weken al weer stopgezet (stoppen met roken en drinken is toch moeilijker dan ze dachten en afvallen....ach dat jurkje van vorig jaar past nog prima!).

Ik denk terug aan vorig jaar....2012.
Het was heftig met het overlijden van een lieve vriendin die 3 autistische zonen moest achterlaten.
Veranderingen op het werk brachten onduidelijkheid of ik (en mijn collega) nog wel kon blijven werken, wat gelukkig wel het geval was.
De frustratie dat ik het huis niet verkocht kreeg en dat nu nog steeds te koop staat.


Mijn zusje die tijdens een hartstikke leuke vakantie in Texel van een trapje viel (buiten haar schuld), haar elleboog brak en nu na een half jaar nog met de gevolgen zit.

Maar ook leuke dingen. Ik kreeg een schat van een kleinzoon Dieks, die nu inmiddels weer 8 maanden is.

 Het is een heerlijk knulletje, iedere maandagavond mag ik bij hem oppassen en dat is echt oma-genieten.
Het bedrijfje van Sanne (mijn schoondochter) loopt steeds beter, kijk eens op  www.snoezelland.nl
Evert, mijn zoon, heeft ontdekt dat hij een goede klusser en heeft in hun huis en die van Sanne's moeder alle klussen gedaan en er een pareltje van gemaakt.
Jessica, mijn dochter, heeft een baan gekregen en samen met haar vriend een leuk huurappartement gevonden. Eerst woonden ze in een piepklein flatje in een bejaardenhuis (dat afgebroken zou worden). En nu een ruime flat met prachtig uitzicht.



Ieder jaar maak ik iets leuks als kerstgroet voor mijn collega's, dat betekend al in oktober verzinnen wat het moet worden en dan nog maken. In 2012 waren het kleine geborduurde kerstkaartjes.

Het was dus aanpakken geblazen want ik heb ruim 60 collega's. Maar ik kreeg het op tijd klaar en heb er ook nog een lekkere chocoladelolly eraan gemaakt. Dat was smullen.
En dan is het jaar voorbij en dat betekend alles weer opruimen. Kiddy vond het prachtig, net als bij het neerzetten. Meteen een lege doos in beslag nemen.
        Het huis is weer opgeruimd, schoon en niets doet meer denken aan de feestdagen. Maar 2013 brengt weer nieuwe uitdagingen en zal ook vele goede dingen brengen.
Genieten van mijn kleinzoon, leuk werk, fijne collega's, fantastische kinderen, geweldige zus en wie weet verkoop ik dit jaar mijn huis wel!

                                                 Dus 2013....here I come